බඹර කවි

බැද්ද වටට සුදු මොර මල්                          පිපීලා

සද්ද කර බඹරු ඒ වග                              වයාලා

ඉටිත් පැණිත් ලොව සැමටම                   බෙදාලා

යන්නත් බඔරු දුක් මැසිවිලි                     කියාලා

අහසේ ගොසින්  තරු යට සැගවුනා           දෝ

පොළවේ ගොසින් වැලි යට සැගවුණා       දෝ

මුහුදේ ගොසින් රළ යට සැගවුණා            දෝ

බඹරිදුනේ උඹ කොයි රට ගියා                 දෝ

නව නවා බඹර අතු අග යන                       කලට

නැමී නැමී කදින් බර විය අතු                      අගට

වදේ කඩාලා බැරිවුනි                           බාන්නට

මුලෙන් කද බිදුනි දෙන්නගෙ                කරුමයට

උල්ලා පොළ ගමට එන්නේ වස               බඹරු

වෙනත් ගම්වලට එන්නේ හොද                බඹරු

මලකද බලන්නට එන්නේ රදළ                  වරු

අම්මගෙ හිතේ දුක් නළවන්නේ                කවුරු

කන්දෙන් බසින්නේ ළිය ගෙදර බල          බලා

මන්දෙන් බදින්නේ අසු නොවන වල්        කුලා

දැන් දැන් ලියන්නේ සිත්තම දුරින්              දුරා

යන්නෙමි මල්ලියේ සදගල වැටෙන           තුරා

කරත්ත කවි

තණ්ඩලේ දෙන්න දෙපොළේ                              දක්කනවා

කටුකැලේ ගාලෙ නොලිහා වද                                 දෙනවා

හපුතලේ කන්ද දැකලා බඩ                                        දනවා

පව්කළ ගොනෝ ඇදපන් හපුතල්                             යනවා

කළුගල් තළාලයි පාරට                                        දමන්නේ

එම ගල් පෑගිලයි ගොන්කුර                           ගෙවෙන්නේ

ගොනා නොවෙයි හරකයි බර                            අදින්නේ

කිරිගල්පොත්ත කන්දයි අපි                              නගින්නේ

ආරන්නේ පදුර වටකර දළු                                          ලන්ට

පීරන්නේ වරල තෙල් ගා ඔප                                    වෙන්ට

මෝරන්නේ හදේ කළුවර වැඩි                                   වන්ට

තේරෙන්නේ නැද්ද මේ දුක                                දෙවියන්ට

රෝද දෙකට තෙල් දාපිය                                     කැරකෙන්ට

ගොනාගේ අගට කොපු දාපිය                                  බබළන්ට

ගොනුගෙ කරට මිණි බැදපිය                                  නදදෙන්ට

කෝටුව අරන් එළවාපිය ගොනු                                    යන්ට

එගොඩ ගොඩේ සපු කණුවේ බැන්ද                      ගොනා

මෙගොඩ ගොඩේ නා කණුවේ බැන්ද                    ගොනා

දෙගොඩ තලා යන වතුරට පැන්න                         ගොනා

අපොයි මගේ රන් මුතු වල්ලියා                            ගොනා

කුරක්කන් කවි

දුරුතු මහේ දී කැලයට                                 වැදීලා

මසක් පමණ කල් කැලවල්                      කොටාලා

මැදින් දිනේ දී වල් ගිනි                               තබාලා

කුරහන් ඉදිමුද කළුවර                                බලාලා

රන්වන් එරන්වන් කුරහන් පැසෙන                       රගේ

මල්වල් රුවට කිරි කුරහන් පෙනෙන                     රගේ

සෙල්ලම් සිතින් ලොකු ලොකු ගෙඩි කරන            රගේ

සෙල්ලම් නොකර පලයව් ගිරවුනේ                       මගේ

හේනේ පැලේ මා විදිනා                               සුරුක්කන්

ඌරෝ ඇවිත් වට පිට කරති                              සක්මන්

වැටටත් උඩින් උන් අල්ලන                           මලක්කන්

අපොයි මගේ කිරි වදිනා                               කුරක්කන්

කුරක්කන් තුනයි වැපිරුවෙ                            අමාරුවේ

කපන්ටත් බැරුව අතපය                                   රුදාවේ

අරින්ටත් බැරුව ලොව ගම                              සිනාවේ

කපමු නෑනෙ ඉපනැල්ලේ                                සුබාවේ

කරක්කන් කපයි අඔරයි අපේ                               එකී

හැළිය මුවාවට ඉදගෙන බෙදන                             එකී

තලප ටික කන්ට හොදි ටික නොදෙන                   එකී

ඊයේ පලද්දැයි මා ළග උන්න                                එකී

පතල් කවි

දුම්බර කන්ද පාමුල මිනිරන්                     පතලේ

බැසලා බඹ තිහක් කඵගල සිදුරු                  කළේ

බස්නාහිරට දෝනා දෙක ගමන්                   කළේ

විස්තර කියමි දුම්බර මිණිරන්                   පතලේ

මී වදේ ලෙසට ඉල්ලම                     සොයාගෙන

එම වදේ ලෙසට කටු පණ                     තියාගෙන

ආයුදේ ලෙසට ඉල්ලම් කටු                      රැගෙන

මේ සදේ පතල්වල ඉල්ලම්                        කපන

කරවනැල්ල ඉස්ටේසම ටිකට්                    දෙන

රුවන්වැල්ල කන්තෝරුව ලියුම්               දෙන

කොටියා කුඹුර ඉස්ටෝරුව බඩු                කිරන

මා බෝගල පතලයි අපි වැඩ                    කරන

බඹර කරකවා අත්දෙක                   වෙව්ලනවා

නිතර ඇවිත් ලෝඩර දත් මිටි                 කනවා

වතුර ඇදල අත්වල කරගැට                    එනවා

මිතුර පතල් වැඩ ගැන මගෙ බඩ               දනවා

මිනිරන් පතල හරියට අපේ ගෙදර             වගේ

බත් දෙන කෝකියා හරියට මවුන්             වගේ

ලියන අප්පු පවුලට ලොකු අයිය               වගේ

ලොඩර ගොල්ල හරියට අමු සොහොන     වගේ